Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief

Gastenboek

  • 20-06-2016 - Zonder overdrijven vind ik de winkel als een museum. Elke...  lees meer
  • 15-04-2016 - Ik was zeer aangenaam verrast toen ik deze winkel vandaag...  lees meer
  • 05-02-2016 - EM wordt mijn nieuwe levenstijl. lees meer
Plaats een bericht
  • Succesboeken.nl

Crystal Colloïdaal Zilver

€ 29,95 (inclusief 21% BTW)
Aantal

 Crystal Colloïdaal Zilver

 

 

Crystal Colloïdaal Zilver bestaat voor 0,9999 uit puur zilver in colloïdale vorm,

en is echt colloïdaal zilver.

• Volledig natuurlijk voedingssupplement van mineralen.

• Bevat uitsluitend zuiver water en pure zilveren nanodeeltjes.

• Er zijn nog nooit negatieve bijwerkingen gemeld.

• Veroorzaakt geen argyrie, een verkleuring van de huid veroorzaakt door

zilvereiwitten en sommige vormen van ioniserend zilver.

• Niet potentieel gevaarlijk en geen wisselwerking met andere medicatie.

• Echt colloïdaal zilver, vooral bestaand uit zilveren nanodeeltjes en niet uit

ionen.

• Hoogste concentratie van nanodeeltjes, doorgaans 80 procent deeltjes

waar andere slechts 10 procent bevatten, zie tabel op bladzijde 10

• Concentratie is 10 ppm (minimaal) totaal zilver.

• Kleinste zilveren nanodeeltjes, doorgaans 0,65 nm.

• Grootste deeltjesoppervlak ooit gemeten voor een maximale werkzaamheid.

Zie vergelijkingstabel op bladzijde 6

• Grootste biologische beschikbaarheid van alle colloïdale zilverproducten

door deeltjes die kleiner zijn dan een nanometer.

• Echt colloïdaal zilver is amberkleurig, niet helder zoals ioniserende zilveroplossingen.

• Het is niet lichtgevoelig en hoeft dan ook niet in donker gekleurde fl essen

te worden bewaard.

• Gemaakt met het meest zuivere, steriel gedeïoniseerd water van farmaceutische

kwaliteit.

• Hoeft na opening niet gekoeld te worden bewaard en is onbeperkt houdbaar.

 

Contra-indicaties

Niet gebruiken bij een zilverallergie.

.....................................................................................................................................................................

Wat zijn colloïden en

deeltjes van Crystal?

Colloïden zijn natuurlijke suspensies van deeltjes in vloeistof. Melk is bijvoorbeeld

een colloïd. Crystal colloïden zijn zeer kleine nanodeeltjes die groter zijn

dan een atoom, maar kleiner dan de gebruikelijke kleine deeltjes. De afmetingen

lopen uiteen van subnanometer tot 20 nanometer doorsnee, en ze

bestaan doorgaans uit 10 tot 30.000 atomen per deeltje.

Crystal colloïden combineren een kleine deeltjesgrootte en een hoge deeltjesconcentratie,

zodat ze het grootste deeltjesoppervlak hebben, vele mate groter

dan andere colloïden. Crystal bestaat uit zuivere elementaire Crystal deeltjes,

gedispergeerd in ultrazuiver gedeïoniseerd water.

Toepassingen van colloïde metalen

We doen geen gezondheidsclaims over onze productlijn. Onze cliënten hadden

in de volgende gevallen baat bij onze producten:

• Ondersteuning van het immuunsysteem.

• Helpt bij stress situaties.

• Vergroting mentale focus en concentratie.

• Bevordert sportprestaties.

• Versterkt energieniveau´s.

• Aanvulling van mineraaldeeltjes.

• Te lang in de zon.

• Ondersteuning van de huidverzorging.

• Ondersteunt het bindweefsel.

• Bevordert het libido.

• Verhoogt algemeen goed gevoel.

Crystal colloïden hebben in vergelijking met andere colloïdale producten het

grootste deeltjesoppervlak. Dat is te danken aan de combinatie van de afmeting

van de deeltjes en de hoge concentratie ervan.

......................................................................................................................................................................................

Werkzaamheid van colloïdaal zilver

Wat is het deeltjesoppervlak?

In de wereld van de colloïden is het deeltjesoppervlak de eigenschap van het

colloïd dat direct het reactievermogen op de omgeving bepaalt. De werkzaamheid

van colloïdaal zilver wordt dan ook bepaald door het deeltjesoppervlak.

Hoe groter het deeltjesoppervlak is, hoe hoger de werkzaamheid van colloïdaal

zilver zal zijn. Het deeltjesoppervlak wordt gedefi nieerd als het totale oppervlak

in vierkante centimeters (cm2) van alle deeltjes in een milliliter (ml) colloïden.

In het boek ‘Silver Colloids’ schrijft professor Ronald Gibbs: ‘De grootte van de

deeltjes in het colloïdale zilverwater dat we gebruiken voor gezondheidsdoeleinden

is erg belangrijk. De deeltjesgrootte bepaalt het oppervlak en daarmee

ook de werkzaamheid van colloïdaal zilverwater.’

Daarom is het deeltjesoppervlak de allerbelangrijkste eigenschap van colloïdaal

zilver. Het is niet ongebruikelijk dat leken per abuis denken dat de concentratie

(ppm) van zilver de belangrijkste eigenschap is. Bedrijven die producten verkopen

met zilvereiwitten adverteren met zilverconcentraties van hoge waarden

met de verklaring dat een hogere concentratie effectiever is, maar dat is niet zo.

Producten met zilvereiwit hebben juist een erg klein deeltjesoppervlak omdat

ze grote deeltjes bevatten.

Het colloïdale deeltjesoppervlak neemt toe naarmate de concentratie van metalen

deeltjes toeneemt. Colloïden met een hoog percentage metaal in de vorm

van nanodeeltjes zullen een groter deeltjesoppervlak hebben. Colloïden die voor

het grootste deel uit ioniserend zilver bestaan, zullen een klein deeltjesoppervlak

hebben, omdat de metalen inhoud bestaat uit ionen en niet uit nanodeeltjes.

Het colloïdale deeltjesoppervlak neemt toe naarmate de deeltjesgrootte

afneemt. Het grootste deeltjesoppervlak wordt bereikt bij een hoge concentratie

van deeltjes die maximaal een nanometer groot zijn. Dit is het gewenste

resultaat, maar erg lastig om te bewerkstelligen.

Crystal Zilver combineert de kleinste deeltjesgrootte van een nanometer met

de grootste deeltjesconcentratie van al het colloïdale zilver dat ooit is getest.

..........................................................................................................................................................

Crystal versus Anderen merken.

Vergelijkingstabel deeltjesoppervlak

Producent Deeltjesoppervlak (cm2/ml) Effectiviteits index

DNH 0,001 1

Cruydhof 0,004 4

Helder en Gezond 0,009 9

Harmonik 0,015 15

Colzil 0,029 29

Meditech Europe 0,073 73

Bodille 0,097 97

Naturapharma 0,127 127

Multiwave healing 1,136 1136

Crystal 68,64 68640

De bovenstaande vergelijkingstabel toont aan hoe het deeltjesoppervlak van

Crystal Zilver zich verhoudt tot andere soorten.

........................................................................................................................................................................................

Biologische beschikbaarheid van

colloïdaal zilver?

De biologische beschikbaarheid van colloïdaal zilver is de hoeveelheid die in

ongewijzigde vorm in de bloedstroom terechtkomt. Zilveren nanodeeltjes bepalen

het deeltjesoppervlak en vormen het zilver dat in ongewijzigde vorm in de bloedstroom

terechtkomt, zodat de biologische beschikbaarheid groot is. Producten

met voornamelijk ioniserend zilver hebben een kleine biologische beschikbaarheid.

Zilverionen kunnen de bloedstroom niet in ongewijzigde vorm binnengaan,

omdat ze zich binden aan chloride in het lichaam. Ze vormen zo zilverchloride, een

onoplosbaar zout dat geen biologisch nut heeft. Dat betekent dat de biologische

beschikbaarheid van ioniserend zilver aanzienlijk kleiner is dan van producten van

puur colloïdaal zilver. (Het meeste materiaal dat is gepubliceerd over zilverproducten

geeft een verkeerde interpretatie van de ware betekenis van de term).

Uit de Merck Manual blijkt duidelijk dat de biologische beschikbaarheid bestaat uit

de hoeveelheid van een geneesmiddel (of een andere stof) die in ongewijzigde

vorm in de bloedsomloop terechtkomt. De biologische beschikbaarheid van colloïdaal

zilver is te danken aan het feit dat colloïdale deeltjes na inname in precies

dezelfde vorm in de bloedstroom terechtkomen. We weten dat zilveren nano-

deeltjes worden geabsorbeerd in de eerste paar centimeters van de dunne darm,

en dat hun aanwezigheid vanaf ongeveer 15 minuten na inname kan worden

gemeten met een atomische absorptie/emissie spectroscopie. De zilverconcentratie

van nanodeeltjes in het bloedserum zal gedurende ongeveer 3 tot 4 uur na

inname toenemen, en dan weer langzaam afnemen. De definitie van biologische

beschikbaarheid behelst overigens alleen de hoeveelheid van het geneesmiddel

(of andere stof) die in de systemische bloedsomloop terechtkomt; het heeft niets

te maken met het feit dat de stof in water oplosbaar is of bindt met biologisch

weefsel. Deze definities zijn belangrijk om te onthouden, omdat er vaak wordt

beweerd dat zilveren nanodeeltjes geen biologische beschikbaarheid hebben.

Deze uitspraken zijn duidelijk niet waar. Als ze geen biologische beschikbaarheid

hadden, zouden ze niet in de bloedstroom terechtkomen.

Zilver is een edelmetaal, dat betekent dat het niet gemakkelijk verbindingen kan

vormen. Zilver heeft dus geen chemische activiteit, maar dat wil niet zeggen dat

het ook geen biologische activiteit heeft. Voor de biologische activiteit van metaalhoudende

zilveren nanodeeltjes is het niet nodig dat het zilver een verbinding

aangaat met biologisch of ander materiaal in het lichaam. Het werkt als een soort

katalysator, en in die hoedanigheid wijzigt het niet ten opzichte van de oorspronkelijke

vorm (zilveren nanodeeltjes). Zilveren nanodeeltjes, de meest voorkomende

vorm van zilver in pure colloïdale zilverproducten, lossen niet op en worden niet

gemetaboliseerd in het menselijk lichaam. Ze komen het lichaam binnen als

zilveren nanodeeltjes, ze circuleren in de bloedstroom en verlaten langzaam het

lichaam. Ze hopen zich niet op en ze blijven altijd zilveren nanodeeltjes. Ze voeren

hun functie als katalysator uit in de vorm van zilveren nanodeeltjes, hun werkzaamheid

wordt bepaald door hun deeltjesoppervlak.

..........................................................................................................................................................

Drie soorten ‘colloïdaal’ zilver

Als we het hebben over metalen colloïden zoals colloïdaal zilver, verwijst de term

colloïd naar deeltjes in een suspensie. Voor colloïdaal zilver komt dit neer op

nanodeeltjes. Er zijn drie zeer verschillende soorten zilver die onder de noemer van

‘colloïdaal zilver’ worden verkocht. Dit zijn zilvereiwitten, ioniserend zilver en puur

colloïdaal zilver. Consumenten die echt colloïdaal zilver willen, komen vaak bedrogen

uit omdat deze producten allemaal worden verkocht als colloïdaal zilver.

Producten van zilvereiwitten

De meeste producten die claimen een hoge concentratie van colloïdaal zilver te

bevatten (meestal uiteenlopend van 30 ppm tot 20.000 ppm) zijn in feite producten

met zilvereiwitten. Hoewel sommige van deze producten worden

aangemerkt als Zilvereiwit of Licht Zilvereiwit, worden veel van deze producten

gewoon verkocht als colloïdaal zilver, en het woord eiwit komt nergens voor op

het etiket of in de reclames. Producten met zilvereiwitten hebben doorgaans

zeer grote zilverdeeltjes, zo groot dat ze niet als colloïdale deeltjes gesuspendeerd

kunnen blijven zonder toevoeging van eiwitten. Van de drie soorten

colloïdaal zilver hebben de producten met zilvereiwitten het kleinste deeltjesoppervlak

bij een bepaalde concentratie. Daardoor is het zilver niet veilig voor

menselijke absorptie, en daarmee ook minder effectief voor menselijk gebruik.

Het deeltjesoppervlak is, zoals we al eerder hebben besproken, de belangrijkste

eigenschap voor het bepalen van de werkzaamheid van colloïdaal zilver.

Producten met zilvereiwitten hebben diverse risico’s. Door de hoge concentraties

van grote zilverdeeltjes kunnen producten met zilvereiwitten argyrie veroorzaken,

een aandoening waarbij de huid blauwgrijs verkleurt. Crystal zilver is

geen zilvereiwit en het veroorzaakt geen argyrie. Bovendien kan het toevoegen

van eiwit aan colloïdaal zilver de groei van bacteriën in het product bevorderen,

zo schrijft professor Ronald Gibbs in zijn boekje ‘Silver Colloids’.

Ioniserende zilveroplossingen

Waarom is het onderscheid tussen ioniserend zilver en puur colloïdaal zilver belangrijk?

In het menselijk lichaam bindt ioniserend zilver vrij snel met chloride,

om zo een onoplosbare verbinding te vormen, zilverchloride. Dit is in wezen

niet reactief vergeleken met metalen zilveren nanodeeltjes. In feite kan ioniserend

zilver niet voortbestaan in het menselijk lichaam. In het spijsverteringskanaal

komt maagzuur vrij, waardoor chloride-ionen ervoor zorgen dat ioniserend

zilver snel wordt omgezet in zilverchloride.

Als ioniserend zilver in de bloedstroom terecht zou komen, zou dit in aanraking

komen met grote hoeveelheden chloride-ionen, zodat er al snel zilverchloride

ontstaat. Alleen zilveren nanodeeltjes kunnen voortbestaan in het lichaam.

Metalen zilveren nanodeeltjes worden niet aangetast door chloride-ionen en

blijven in de bloedstroom circuleren, alwaar ze hun wonderlijke krachten kunnen

uitoefenen.

Ioniserend zilver wordt ook wel monatomisch zilver of zilverhydrosol genoemd

door sommige producenten die ervoor kiezen hun producten niet met de wetenschappelijk

correcte benamingen te omschrijven. Dit zijn marketingtermen om de

waarheid te verhullen dat er een ioniserende zilveroplossing wordt verkocht.

...............................................................................................................................................

De producenten van ioniserende zilveroplossingen zullen suggereren dat colloïdaal

zilver eruit moet zien als helder water, maar dat is niet zo. Bedrijven die

ioniserend zilver verkopen en beweren dat hun product ‘echt colloïdaal zilver’ is,

proberen de koper in verwarring te brengen. Laat u niet voor de gek houden. Als

het product helder en kleurloos is, dan is het ioniserend zilver, geen echt colloïdaal

zilver. Als de concentratie hoog genoeg is, zullen colloïdale deeltjes zichtbaar

licht absorberen, waardoor de colloïden een ‘zichtbare kleur’ krijgen. Zilverionen

absorberen geen zichtbaar licht, en lijken daarom heldere, kleurloze vloeistoffen te

zijn. Veel producenten van ioniserend zilver adviseren het product uitsluitend te

bewaren in glazen fl essen. Sommigen raden nadrukkelijk amber- of kobaltkleurige

fl essen aan, omdat hun producten gevoelig zijn voor licht en de kwaliteit verslechtert

bij blootstelling aan licht. Echte colloïden kennen deze problemen niet.

In advertenties voor deze producten wordt vaak heel verwarrend beweerd dat

zilverionen kleine zilverdeeltjes zijn, of dat het product ‘ioniserende zilverdeeltjes’

bevat. Zilverionen zijn niet hetzelfde als zilverdeeltjes, en de twee termen zijn niet

onderling uitwisselbaar. De term colloïdaal betekent deeltjes, geen ionen, maar

producenten van ioniserende zilverproducten zullen proberen de koper ervan te

overtuigen dat hun product colloïdaal zilver is. De meeste advertenties voor producten

met ioniserend zilver (verkocht als colloïdaal zilver) claimen vaak dat ionen

zilverdeeltjes zijn, of ze proberen het verschil te verdoezelen door de termen door

elkaar te gebruiken. Een andere truc is om beelden te laten zien die gemaakt zijn

met de transmissie-elektronenmicroscoop (TEM), waarop de kleine deeltjes in hun

producten te zien zouden zijn. Ze tonen echter zilveroxide deeltjes die ontstaan

tijdens het prepareren van het monster.

Het grootste deel van de producten die worden verkocht als colloïdaal zilver valt

in de categorie van ioniserend zilver, omdat het heel eenvoudig te maken is. Voor

ioniserend zilver heb je alleen een batterij van 9 volt en wat zilverdraad nodig. Het

is echt uiterst eenvoudig. De meeste producten die worden aangeprezen als ‘colloïdaal

zilver’ bevatten vooral zilverionen, geen zilverdeeltjes, en het zijn in feite dus

zilveroplossingen en geen zilveren colloïden. Het zilvergehalte in deze producten

bestaat vooral uit zilverionen en een klein percentage zilverdeeltjes. De zilverionen

ontstaan door elektrolyse, en kunnen worden omschreven als ‘opgelost zilver’. Producten

die tot stand komen via elektrolyse worden vaak omschreven als ‘elektrisch

geladen colloïden’.

Percentage aan zilverdeeltjes

Op initiatief van de Hogeschool Zuyd (Heerlen, Nederland) zijn in het Colloidal

Science Laboratory laboratorium-metingen uitgevoerd van tientallen commercieel

verkrijgbare producten.

...........................................................................................................................................................................

Producten met echt colloïdaal zilver zijn de minst voorkomende vormen van colloïdaal

zilver op de markt, vanwege de hoge complexiteit van het productieproces en

de daaruit voortvloeiende hoge kosten. De deeltjes ter grootte van een nanometer

in echt colloïdaal zilver blijven bestaan in de colloïdale suspensie zonder dat er

eiwitten of andere hulpstoffen worden toegevoegd. De wederzijdse afstoting van

de deeltjes, veroorzaakt door een elektrische lading genoemd het zèta-potentiaal

zorgt ervoor dat de deeltjes gelijkmatig verspreid worden in het colloïd. Door de

lage concentraties van ionisch zilver en de kleine deeltjesgrootte, veroorzaken

90 procent uit ioniserend zilver en voor slechts 10 procent uit zilverdeeltjes bestaan.

Dat is net zoiets als beweren dat een drankje sinaasappelsap is, terwijl het slechts

10 procent puur sap bevat en voor de overige 90 procent uit iets anders bestaat.

Dit is overduidelijk misleiding.

Voor producenten van colloïdaal zilver is er geen organisatie die erop toeziet dat

producten die als Colloïdaal Zilver worden verkocht, ook echte colloïden zijn en

geen ioniserende oplossingen. Omdat er geen autoriteit is om erop toe te zien

dat de etiketten van deze producten kloppen, zijn er tientallen, zo niet honderden

ioniserende zilveroplossingen die worden verkocht als colloïdaal zilver. Er is

verfi jnde laboratoriumapparatuur nodig om vast te stellen welk percentage van

het zilver in een product bestaat uit deeltjes en welk uit ionen. De meeste bedrijven

die colloïdale zilverproducten maken, hebben deze apparatuur niet. In feite weten

producenten vaak zelf niet eens waaruit hun product bestaat, en als ze dat wel

weten, is die informatie niet terug te vinden op het etiket.

..........................................................................................................................................................................

echte colloïden geen argyrie, een aandoening waarbij de huid blauwgrijs verkleurt.

Het deeltjesoppervlak is de cruciale factor om de werkzaamheid van echte colloïden

te bepalen. Bij een groter oppervlak van het zilver dat is blootgesteld aan de

omgeving (bloedstroom) wordt de werkzaamheid groter. Van alle soorten zilver die

worden verkocht als ‘colloïdaal zilver’ heeft echt colloïdaal zilver het grootste deeltjesoppervlak.

Een groot deeltjesoppervlak ontstaat bij een hoog percentage van

zilverdeeltjes, gecombineerd met zeer kleine deeltjes. De verhouding van het deeltjesoppervlak

tot de totale zilverinhoud geeft aan hoe effectief het colloïd tot een

bepaald deeltjesoppervlak kan komen, de bepalende factor voor de werkzaamheid.

Een hogere conversie-efficiëntie is beter. Zie hiervoor de tabel op bladzijde 6.

In echt colloïdaal zilver bestaat het grootste deel van het zilver uit zilverdeeltjes.

Echt colloïdaal zilver bevat doorgaans 50 tot 80 procent aan deeltjes, en het overige

deel (20 tot 50 procent) bestaat uit zilverionen.

...................................................................................................................................................................

Het bedrog van de ‘Blauwe Man’

Bijna iedereen kent wel het verhaal over Paul Karason, die in de media ‘De Blauwe

Man’ werd genoemd. Het verhaal van de Blauwe Man was een groot geval van

misleiding, afkomstig van een reclamebureau en betaald door een farmaceutisch

bedrijf. Het doel van deze campagne was om mensen bang te maken voor het

gebruik van colloïdaal zilver. Als tactiek werd beweerd dat de toestand van de

Blauwe Man te wijten was aan het gebruik van colloïdaal zilver, waardoor dus

impliciet werd beweerd dat iedereen die colloïdaal zilver zou gebruiken, hetzelfde

lot zou treffen. Het hele verhaal was regelrechte misleiding. In feite had Paul een

aandoening genaamd argyrie, waardoor zijn huid blauwgrijs was verkleurd. Hij

kreeg de aandoening omdat hij een zelfgemaakte zilveroplossing heeft gebruikt,

die hoogstwaarschijnlijk bestond uit een hoge concentratie ioniserend zilver. Hij

had geen colloïdaal zilver gemaakt. Om de oplossing nog gevaarlijker te maken,

had hij zout aan het brouwsel toegevoegd en daarna elektrolyse gebruikt om een

hoge concentratie van zilverchloride te maken met grote deeltjes, wat wel argyrie

veroorzaakt. Bovendien had hij de oplossing aangebracht op zijn huid, zodat hij

van binnen en van buiten een fotografische plaat werd. Hij deed zichzelf de das

om toen hij onder een zonnebank het zilver wilde ‘fixeren’ in zijn lichaam. De

moraal van het verhaal is om het verschil te weten tussen echt colloïdaal zilver en

ioniserend zilver of oplossingen met zilvereiwitten, en om deze niet zelf thuis te

maken.

(Echt colloïdaal zilver kan niet zelf thuis gemaakt worden).

Crystal Colloïdaal Zilver

Crystal Colloïdaal Zilver bestaat voor 0,9999 uit puur zilver in colloïdale vorm,

en is echt colloïdaal zilver.

• Volledig natuurlijk voedingssupplement van mineralen.

• Bevat uitsluitend zuiver water en pure zilveren nanodeeltjes.

• Er zijn nog nooit negatieve bijwerkingen gemeld.

• Veroorzaakt geen argyrie, een verkleuring van de huid veroorzaakt door

zilvereiwitten en sommige vormen van ioniserend zilver.

• Niet potentieel gevaarlijk en geen wisselwerking met andere medicatie.

• Echt colloïdaal zilver, vooral bestaand uit zilveren nanodeeltjes en niet uit

ionen.

• Hoogste concentratie van nanodeeltjes, doorgaans 80 procent deeltjes

waar andere slechts 10 procent bevatten, zie tabel op bladzijde 10

• Concentratie is 10 ppm (minimaal) totaal zilver.

• Kleinste zilveren nanodeeltjes, doorgaans 0,65 nm.

• Grootste deeltjesoppervlak ooit gemeten voor een maximale werkzaamheid.

Zie vergelijkingstabel op bladzijde 6

• Grootste biologische beschikbaarheid van alle colloïdale zilverproducten

door deeltjes die kleiner zijn dan een nanometer.

• Echt colloïdaal zilver is amberkleurig, niet helder zoals ioniserende zilveroplossingen.

• Het is niet lichtgevoelig en hoeft dan ook niet in donker gekleurde fl essen

te worden bewaard.

• Gemaakt met het meest zuivere, steriel gedeïoniseerd water van farmaceutische

kwaliteit.

• Hoeft na opening niet gekoeld te worden bewaard en is onbeperkt houdbaar.

Contra-indicaties

Niet gebruiken bij een zilverallergie.

..............................................................................................................................................................................

Crystal Colloïdaal Goud

 

Crystal Colloïdaal Goud bestaat voor 0,9999 uit puur goud in colloïdale vorm.

• Volledig natuurlijk voedingssupplement van mineralen.

• Bevat uitsluitend zuiver water en pure gouden nanodeeltjes.

• Er zijn nog nooit negatieve bijwerkingen gemeld.

• Geen interactie of interferentie met andere medicatie.

• Echt colloïdaal goud, geen ionen (geen goudchloride, een bekende

neurotoxine).

• Concentratie is 10 ppm (minimaal) gouden nanodeeltjes.

• Kleinste gouden nanodeeltjes, 2-4 nm.

• Grootste deeltjesoppervlak voor een maximale werkzaamheid.

• Echt colloïdaal goud is robijnrood van kleur.

• Grootste biologische beschikbaarheid van alle colloïdale goudproducten

door deeltjes van nanometer grootte.

• Smaakloze vloeistof, smaakt naar water.

• Gemaakt met het meest zuivere, steriel gedeïoniseerd water van farmaceutische

kwaliteit.

• Hoeft na opening niet gekoeld te worden bewaard en is onbeperkt houdbaar.

Contra-indicaties

Niet gebruiken bij een goudallergie.